Geruisloos zwevend in de ruimte... Daar in de linkerhoek van de slaapkamer vertoeft mijn ontsprongen hersenbrij. Het, ervan uitgaande dat dit vooruitstrevende iets een ‘het' is, zorgt voor enig comfort en overziet mijn fysieke gewaarwordingen. Kijkend naar mezelf, vanuit een ander perspectief dan ogen gewoonlijk waarnemen. Papa ligt op mijn piepkleine romp. Hij doet dingen.... Ik zie alleen niet wat... Gegroet dissociatieve stoornis. Hulde breng ik aan u, ooit broodnodig en functioneel, mijn copingsmechanisme. Nu ben je het alles overstijgende blok aan mijn been.

Teder
Mijn kinderlijke borsten
In je hand
Vertederend, aanbeland

Piepjong ben ik, de lakens glijden langs mijn huid. Log en onontkoombaar toornen ledematen boven mij uit. Zwaar en stotend. Het plafond is mijn grote vriend, het is wit, kalkachtig. Soms verdwijn ik daarin, als ik het stiekem toch allemaal niet zo prettig vind.

Het ruwe schuren
Vochtig en warm
Zonder inbraakalarm

Iets ouder, ik toon initiatief, het zorgt voor vaderlijke tevredenheid. Mijn kinderlijke gestel beantwoordt toegeeflijk elke vraag die mijn papa stelt, zie het als een privilege. Wat kan ik goed gehoorzamen. Mijn eigenwaarde wordt versterkt. Hij houdt van me, en ik houd van hem.

Drastisch
Lager
Ik, de kleine uitdager

De kunst der verleiding is mij jong bijgebracht. Ik had een goede leermeester.
Hoogstwaarschijnlijk is dit de reden waarom ik daar nu een aversie tegen ontwikkeld heb. Controle geeft het. Aanzien. En het zorgde voor minder heftige agressieve escalaties. Alles beter dan een pak rammel. Toch?

Dit kleintje verleidt
Spreidt
Struint haar noodlot tegemoet

Het trapgat is tochtig, zijn handen omsluiten mijn keel. Mijn luchtpijp gilt het uit. Bloed gierend door mijn geoccupeerde aderen. De hel? Die bestaat, ik zie het in zijn ogen. Zolang ik geen blik daarop werp, vervaagt deze herinnering. Niet kijken.

Papa ongeremd
Verkiest mijn serviceluik
En ik misbruik?

Jongere kinderen hebben nog geen benamingen voor gebeurtenissen, ze ervaren in beelden. Resumerend: ik voelde in beelden. Beelden en herinneringen kunnen verdwijnen zonder voorbode. Deze wisselvallige donkere spelonk (mijn geheugen) gedraagt zich onverschillig ten opzichte van tijd. Gesteente werd aangemeten, voor de opening gerold, gedicht. Enkel leuke herinneringen vonden door de kieren de weg terug, maar het waren er niet zoveel. Vanaf mijn twaalfde levensjaar trad mijn brein in het gareel.

Waarom ik in dit geschreven stuk geen aangepaste volgorde heb? Waarom dit mogelijk chaotisch leest? Heb ik je in verwarring gebracht? Wellicht mijn intentie... Ik wil je verwelkomen in de hersens, mijn hersens. Het brein is niet betrouwbaar, niet te valideren, en houdt geen rekening met tijdsbesef. Het reist, waar het maar gaan kan. Reizen in de tijd? Doe ik zo vaak. Daaropvolgend is het kinderlijk brein flexibel en past zich snel aan. Specifiek bij (ernstig) jeugdtrauma, in mijn geval seksueel misbruik, lichamelijke en emotionele mishandeling.

Jonge kinderen komen op een zekere leeftijd verleidelijk over, ontwikkelen hun seksualiteit, terwijl ze de onschuld zelve zijn. Pedofielen verleiden, zijn tevens de onschuld zelve, in hun eigen twisted mind. Zij indoctrineren, geven je het gevoel dat jij als kind zijnde keuzes hebt. Die heb je wel degelijk. Alleen zijn kinderlijke hersens nog niet voldoende ontwikkeld en volgroeid om consequenties van daden en keuzes te overzien. Al laten deze ‘kindervrienden' jou maar al te graag het tegendeel geloven. De verwarring die hierdoor op latere leeftijd optreedt bij kinderen neemt destructieve vormen aan.

Knipper met je ogen, het gebeurt namelijk in een oogwenk. Kinderen kunnen het mogelijk zelfs bestempelen als onschuldig ‘vertier'. Gedwongen worden hoort niet altijd in het rijtje thuis... Seksueel misbruikte en mishandelde kinderen, evenals pedofielen, kunnen onzichtbaar zijn voor het oog. De illusie van het perfecte gezin. Mijn verlangen naar het overtuigd zijn van deze illusie manifesteerde zich in een dusdanigheid dat ik onzichtbaar werd. Niemand zag iets ‘eigenaardigs' aan mij. Het talent om geheimen te verhullen heb ik nog steeds in mijn bezit.

Het zijn mannen en vrouwen van alle leeftijden. Ze bekleden hoge functies, voorkomend in elk desgewenst milieu. Het zijn de mensen waar jij dagelijks langsheen loopt. Er is geen profiel van pedofielen op de markt. Dus laat ik mijn ‘verkooppraatje' kort en bondig houden. Pedofielen zijn verleiders, vanuit elke invalshoek. Beschikken tot mogelijkheden iedereen te betoveren. Plausibel innemend en/of charmant, in het meest ernstige geval zich van geen kwaad bewust. Het meest voorkomende geval, wat betreft mijn eigen omgeving aangaande; ‘betrouwbare' familieleden.

Ben je wakker? Ontwaak je uit een (verleidelijke) coma? Open je ogen, en niet knipperen...

B. Hop