seksueel/ritueel misbruik ....

er is een weg uit.....

Ik ben als kind systematisch en ritueel misbruikt... mijn hele familie was betrokken... Ik werd gedrogeerd met rohypnol en er waren nachtelijke ontmoetingen in bossen waar bunkers stonden. Daar vonden de martelingen en de rituelen plaats, je wist nooit wie er aan de beurt zou zijn... Op verjaardagen was het ook altijd raak, het is dan altijd rumoerig en geen mens zal daar iets verdachts bij denken, maar mijn nicht en ik waren dan aan de beurt... Wij moesten de slaapkamer in en de vrouwen bleven in de huiskamer. Dit is wat ik mijn moeder nog steeds kwalijk neem. Ze deed niks om me te beschermen...

Ik werd in bad net zolang onder water gehouden totdat ik toegaf om mee te werken... Later begreep ik waarom ik op de camping in het diepe bad steeds baantjes trok onder water en ik elke dag weer een baantje meer wilde trekken, het was een overlevingstechniek... Terwijl kinderen naar hartelust elkaar aan het nat spetteren waren, vocht ik voor mijn leven om mijn conditie op peil te houden... Er werden abortussen gepleegd (met verdoving, god zij dank) en we kregen hormonen toegediend om die zwangerschappen te bevorderen... Door die hormonentoediening is mijn haar gaan uitvallen en heb ik inmiddels een haarprothese... die zo prachtig is...

Het is nu 12 jaar geleden en ik heb al mijn laagjes van verwerking afgelegd... Ik heb met mijn familie 12 jaar geleden radicaal gebroken, met recht al mijn schepen achter mij verbrand... Ik heb mijn ouders vergeven (voor mezelf, maar wil ze nooit meer zien) en ik ben inmiddels een stabiel en mooi persoon geworden waar ik apetrots op ben... Ik vertouw de mensen weer...en ben een geslaagd burger... Het leven lacht me toe en heb al mijn verwerking zelf gedaan zonder een therapeut. Niet dat ik niet in therapeuten geloof, maar meer omdat ik voelde dat ze mij niet verder konden helpen... de daders hebben me niet kapot gekregen, ik ben een survivor... een vechter... geen peloton dat me tegenhoud...

ik hoop dat anderen steun zullen hebben aan mijn verhaal...
er is een weg uit.....

Met vriendelijke groet,

L.C. (ik ben een vrouw van 43, ik heb 2 kinderen en heb 9 jaar in het basisonderwijs gewerkt)