Klacht NO KIDDING tegen Elsevier bij Raad voor de Journalistiek GEGROND verklaard

maart 2011 - In haar uitspraak van 22 maart 2011 heeft de Raad voor de Journalistiek (RvdJ) de klacht van NO KIDDING tegen weekblad Elsevier gegrond verklaard. De berichtgeving in het blad is onjuist en tendentieus. Elsevier wordt verzocht om de uitspraak van de RvdJ in haar blad te publiceren.

De Raad oordeelt onder andere dat onvoldoende is gebleken dat gebeurtenissen uit het verleden een negatieve invloed zouden hebben op de huidige organisatie van NO KIDDING. Ook de met name genoemde bestuursleden zijn in hun klacht gegrond verklaard en daarmee gerehabiliteerd.  

De conclusie van de Raad is dat in het hele artikel sprake is van onjuiste en tendentieuze berichtgeving en dat door Elsevier niet aannemelijk is gemaakt dat daarvoor voldoende grondslag aanwezig is. Elsevier heeft volgens de uitspraak zelfs grenzen overschreden van wat maatschappelijk aanvaardbaar is. Klik hier voor de hele uitspraak op de site van de Raad http://www.rvdj.nl/?katern=27

NO KIDDING is ingenomen met deze uitspraak, voornamelijk die met betrekking tot onjuiste en tendentieuze berichtgeving. De organisatie van NO KIDDING heeft (financiële) schade geleden, maar is qua organisatie ongeacht de ongenuanceerde beweringen sterk gebleven. NO KIDDING heeft laten zien dat een solide beweging te zijn en heeft bewezen bestaansrecht te hebben. Voor NO KIDDING is het belangrijk dat een onafhankelijke instantie de zaak op deze manier inhoudelijk heeft beoordeeld.  

---

januari 2011 - Bestuur en directie van stichting Profit for the World's Children ( PWC ) ( KvK 41227194 ) hebben namens NO KIDDING een klacht in tegen de heer W. Duk, journalist van weekblad Elsevier. Op 23 oktober jl. verscheen van zijn hand het artikel " Uit naam van Anna".

In het artikel worden zaken zo gepresenteerd (uit de context en uit het verband van de tijd ) dat NO KIDDING - als groot en landelijk bekend netwerk tegen kindermishandeling – honderd tachtig graden andersom wordt neergezet. Alsof zij juist betrokken zou zijn bij kindermishandeling in plaats van met open vizier er tegen strijdt. In een heel gevoelig werkveld, waarin integriteit en betrouwbaarheid leidend zijn, is door Duk willens en wetens NO KIDDING verdacht gemaakt.

Met mogelijk grote gevolgen voor fondsenwerving en het aantrekken van nieuwe vrijwilligers. Het zou niet ondenkbaar zijn dat 350.000 mishandelde kinderen in Nederland hun ‘stem’ dreigen te verliezen. Dit maatschappelijke belang is ons inziens vele malen groter, dan het beperkte belang van journalist Duk, die meende: “uitsluitend het belang van zijn lezers te dienen”.

Op vijf te onderscheiden punten stellen wij de werkwijze van Duk aan de orde:

1. De journalist heeft onder valse motieven inlichtingen proberen in te winnen.
   1. Duk presenteert meningen en opinies als feiten. Maakt gebruik van onbetrouwbare bronnen uit een ver verleden.
   2. Informatie wordt niet, of suggestief, gebruikt. Bij zulke verdachtmakingen zou nader onderzoek ons inziens beslist noodzakelijk zijn. Duk heeft dat stelselmatig geweigerd.
   3. Hoor en wederhoor werden volgens ons onvoldoende toegepast. Zo is slechts de directeur telefonisch geïnterviewd, terwijl de organisatie bestaat uit vele geledingen.
   4. Noch de journalist, noch de hoofdredactie waren bereid tot nader en open overleg, noch van te voren, noch na de publicatie van het artikel.

Op de volgende pagina’s gaan wij op de punten in.

We zouden het op prijs stellen uitgenodigd te worden voor een mondelinge  toelichting.

Hoogachtend, mede namens het bestuur,

Friso van der Wal, directeur

Lees hier de volledige tekst